Przewodnik po okładkach albumu Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band

Sgt. Pepper to prawdziwa „Mona Lisa” okładek albumów, kultowa ilustracja, dziś rozpoznawalna na całym świecie. Zaprojektowana przez małżeństwo Petera Blake i Jann Haworth, przyniosła im nagrodę Grammy. Przy okazji stała się też najdroższą okładką płyty w historii. Jej ostateczny koszt wynosił prawie 3000 GBP (ok. 14 767 zł.) (ponad 51 000 dzisiejszych funtów), co było totalnie ekstrawagancką sumą w czasie, gdy okładki albumów kosztowały zwykle około 75 GBP (ok. 369 zł.).

Mało kto wie, że koncepcja okładki wzięła się ze szkicu Paula McCartneya, którego inspiracją było zdjęcie (z lat 20-tych XX wieku) orkiestry jego ojca „Jim Mac’s Jazz Band”, otoczonej przez dobrze ubranych fanów. Korzystając z tej idei Peter Blake otoczył Beatlesów „magicznym tłumem” 58 gwiazd filmu (np. Marlon Brando, Marilyn Monroe, Stan Laurel i Oliver Hardy, Tony Curtis, Shirley Temple, Marlene Dietrich), muzyki (np. Bob Dylan), pióra (Oscar Wilde, HG Wells, Edgar Allan Poe, Lewis Carroll i Dylan Thomas), pędzla (Richard Lindner), religii (Sri Mahavatara Babaji), sportu (Johnny Weissmuller, Sonny Liston) i nauki (Albert Einstein). Dodatkowo znajdziemy tam m.in. filozofa i twórcę socjalizmu naukowego Karola Marksa oraz Carla Gustawa Junga, twórcę psychologii analitycznej. Ta eklektyczna mieszanka miała za zadanie odzwierciedlać różnorodne style piosenek znajdujących się na płycie, od rock’n’rolla do indyjskiej ragi.

Twórcy okładki w swoich wspomnieniach ujawnili, że muzycy mieli swoje typy osób, jakie widzieliby w „magicznym tłumie”, ale nie każdy wybór został zaakceptowany. – John Lennon chciał Hitlera i Jezusa w tłumie, Paul wybrał Brando i Astaire, a George poprosił o Maharishiego – stwierdziła Jann Haworth. Dodała:

– Hitler był błędnym wyborem Johna. Zrobiliśmy figurę, ale usunęliśmy go tuż przed sesją zdjęciową. Ostatecznie The Beatles wybrali tylko jedną trzecią głów na okładce, więc Peter i ja wybraliśmy resztę.

Zadziwiający jest brak na ilustracji postaci Elvisa Presleya, ale Paul McCartney stwierdził w jednym z wywiadów, że „Elvis był zbyt ważny i zbyt wybijał się ponad resztę, by nawet go wspomnieć”.

Według oficjalnej strony Yoko Ono, wytwórnia EMI korzystała głównie z dwóch różnych firm produkujących okładki do albumów płytowych. Były to Ernest J. Day i Garrod & Lofthouse. Oprócz tekstu wskazującego na producenta, okładki możemy również odróżnić grubością kartonika. Dla przykładu wczesne okładki Ernesta J.Daya zostały wykonane z grubszego materiału. W przypadku płyt zespołu The Beatles najczęściej spotykamy były okładki Garrod & Lofthouse.

Istnieją przynajmniej 3 różne edycje okładki płyty „Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band”, a różnią się one zasadniczo tylko jedną linijką tekstu na odwrocie albumu.

Pierwsza edycja (First Edition Sleeve) w prawym dolnym rogu tylnej strony okładki ma: „Printed and made by Garrod & Lofthouse Ltd. Patents applied for.”

W drugiej edycji (Second Edition Sleeve) znajdziemy w tym samym miejscu dopisek: „Printed and made by Garrod & Lofthouse Ltd. Patents pending.”, a w trzeciej (Third Edition Sleeve) najkrótszą wersję: „Printed and made by Garrod & Lofthouse Ltd.”.

Kolekcjonerzy są w jednym zgodni: każda z tych edycji ma dokładnie taką samą wartość, bo zwraca się obecnie uwagę na stan okładki, a przede wszystkim na stan i tłoczenie płyty (który kolejny press) i miejsce jej pochodzenia.

Jest jeszcze jedna, bardzo unikatowa wersja, ale niemal niedostępna dla przeciętnego kolekcjonera. Otóż oryginalna okładka „Sgt. Peppera” została zmodyfikowana w 1967 r., aby przedstawiać twarze dyrektorów amerykańskiej wytwórni Capitol Records w limitowanej wersji LP. Uważa się, że powstało zaledwie 100 sztuk takiej płyty i zostały one rozdane jako prezenty dla pracowników. Miejsce przechowywania tylko trzech kopii jest obecnie znane. Wartość każdej jest szacowana na 70 tysięcy funtów brytyjskich (źródło).

W wersji tej zastąpiono twarze 40 osób z oryginalnego projektu i nie ma na niej Beatelsów.

Przewodnik po najciekawszych wariantach okładki Sgt. Peppera