Najdroższe wydania winyli The Beatles

Nieodmiennie numerem 1 na tej liście jest tzw. Biały Album The Beatles z wytłoczonym numerem poniżej 0000010, ale szansa na wystawienie takiego egzemplarza na sprzedaż jest bliska zeru. RRPG wycenia go obecnie na 10.000 GBP (ok. 49 695 zł.) (w jakości Mint). Wartość tej płyty leży w tym przypadku niemal wyłącznie w numerze z okładki i nie ma tu różnicy czy chodzi o wydanie mono czy stereo.

Rok: 1968
Format: podwójna płyta LP
Numer katalogowy: PMC/PCS 7067 – 7068

Na drugim miejscu tej listy znajduje się płyta, którą osobiście mam nadzieję gdzieś wygrzebać. To pierwsze tłoczenie w wersji stereo pierwszego albumu The Beatles z nieprawidłowym wskazaniem praw wydawniczych piosenek „Please Please Me”, „I Saw Her Standing There”, „Misery”, „Do You Want To Know A Secret” i „There’s A Place” na rzecz Dick James Mus. Co. Etykieta koniecznie czarno-złota. Poradnik jak dokładnie zidentyfikować to wydanie znajdziesz tutaj.

Rok: 1963
Format: LP
Numer katalogowy: Parlophone PCS 3042

Zaskakująco na trzecim miejscu tej listy znajduje się singiel, ale za to niezwykle rzadki. Jest to wersja demo, którą wytłoczono w nakładzie tylko 250 sztuk i zawiera ona błąd w nazwisku Paula McCartneya (na etykiecie „McArtney”). Na odwrocie znajduje się piosenka „P.S. I Love You”. Za nawet fatalny egzemplarz tego krążka można uzyskać (lub zapłacić) ponad 600 zł.

Rok: 1962
Format: 7” singiel
Numer katalogowy: Parlophone 45-R 4949

Drugie tłoczenie w stereo pierwszej płyty The Beatles jest też bardzo wartościowe. Jedyna w zasadzie różnica na etykiecie tkwi w prawidłowym wskazaniu praw wydawniczych piosenek „Please Please Me”, „I Saw Her Standing There”, „Misery”, „Do You Want To Know A Secret” i „There’s A Place” na rzecz Northern Songs. Drugie wydanie było tłoczone z tych samych matryc co pierwsze na co wskazują kody umieszczone na końcówce płyty z każdej strony: YEX 94-1 (strona 1) i YEX 95-1 (strona 2).

Rok: 1963
Format: LP
Numer katalogowy: Parlophone PCS 3042

Niewiele osób wie, że w latach 1963-1969 firma EMI nie mając wystarczająca dużych możliwości produkcyjnych (aby nadążyć za rosnącym popytem) czasem zwracała się do firm konkurencyjnych zlecając im tłoczenie swoich płyt. W ten właśnie sposób wytwórnia DECA, która pierwotnie zrezygnowała z wydawania Beatlesów, wytłoczyła bardzo ograniczony nakład Białego Albumu, prawdopodobnie na export. Nie wiadomo ile sztuk zostało wytłoczonych, ale pojawiają się one na rynku niezwykle rzadko i stąd taka cena. Cechą charakterystyczną jest tu numer katalogowy, do którego dodano jeszcze jedną literę P.

Rok: 1968
Format: dwupłytowy album LP
Numer katalogowy: Parlophone P-PCS 7067/8

Kolekcjonerzy polują na wszystkie wczesne edycje stereo „Please Please Me”, bo rzeczywiście są one wyjątkowo rzadkie. Trzecie tłoczenie ma inną etykietę niż dwa poprzednie (żółto-czarną), po lewej stronie u górze pod słowem TRADE pojawia się oznaczenie szybkości odtwarzania płyty: 33 1/3 R.P.M.

Rok: 1963
Format: LP
Numer katalogowy: Parlophone PCS 3042

Aż 2 tysiące funtów trzeba zapłacić za unikalne demonstracyjne wydanie singla „Please Please Me” z 1963 roku. W odróżnieniu od regularnej edycji ta ma białą etykietę z dużą literą A na pierwszej stronie.

Rok: 1963
Format: 7” singiel
Numer katalogowy: Parlophone45-R 4983

W 1969 roku Odeon (marka koncernu EMI) wytłoczył na eksport do Portugalii niewielki nakład albumu „Yellow Submarine”. Otrzymał on czarno-białą etykietę, a numery matryc to YEX 715-1 (strona 1) i YEX 716-1 (strona 2).

Rok: 1969
Format: LP
Numer katalogowy: Odeon PPCS 7070

Pierwsze tłoczenie mono „Please Please Me” ukazało się w nakładzie ok. 25 tysięcy sztuk, jest więc nadal stosunkowo rzadkie choć od czasu do czasu nawet w Polsce można je spotkać na Allegro czy w komisach płytowych. Rozpoznajemy po wychodzącej już wówczas z użycia czarno-złotej etykiecie z nieprawidłowym wskazaniem praw wydawniczych piosenek „Please Please Me”, „I Saw Her Standing There”, „Misery”, „Do You Want To Know A Secret” i „There’s A Place” na rzecz Dick James Mus. Co. Drugie tłoczenie z poprawioną etykietą jest równie wartościowe.

Rok: 1963
Format: LP
Numer katalogowy: Parlophone PMC 1202

Trwa polowanie na pierwsze 10 tysięcy sztuk Białego Albumu. Od czasu do czasu można spotkać jakiś egzemplarz na aukcjach i jeśli jest w dobry stanie to będzie kosztować nawet do 4500-5000 zł. Nie ma znaczenia czy to mono czy stereo.

Rok: 1968
Format: podwójny album LP
Numer katalogowy: Apple PMC lub PCS 7067-7068

W roku 1970, kiedy wydawaniem płyt The Beatles zajmowała się już ich własna marka Apple, EMI nadal w niewielkim zakresie tłoczyło i wysyłało albumy za granicę, np. do Irlandii. W ten sam sposób zlecano tłoczenie do firmy DECA. Poszukiwane przez kolekcjonerów są płyty z numerem katalogowym P-PCS 7096 i czarno-srebrną etykietą Parlophone (wersja one-box).

Rok: 1970
Format: LP
Numer katalogowy: Parlophone P-PCS 7096

Dokładnie taka sama sytuacja jest z wytłoczonym rok wcześniej przez DECA albumem Abbey Road (numer katalogowy Parlophone P-PCS 7088).

Trzy single demonstracyjne osiągają podobną wartość w zestawieniu Rare Record Price Guide: „I Want To Hold Your Hand/This Boy” (Parlophone R 5084), „A Hard Day’s Night/Things We Said Today” (Parlophone R 5160) i „Can’t Buy Me Love/You Can’t Do That” (Parlophone R 5114). Wydane w niewielkich nakładach rzadko spotykane są w sprzedaży,

Płyta czysto kolekcjonerska – składanka z mini-albumików, jakie przez okres istnienia zespołu były wysyłane z okazji Świąt Bożego Narodzenia do członków oficjalnego fan klubu. Rare Record Price Guide wycenia ją (w idealnym stanie) na 500 funtów, czyli 2500 zł. Czasem można znaleźć to wydawnictwo za wielokrotnie niższą cenę na Allegro czy OLX. Warto polować, bo można na nim nieźle zarobić.

Rok: 1970
Format: LP
Numer katalogowy: Apple/Lyntone LYN 2154

Wydana w końcem 1964 roku eksportowa europejska edycja płyty „Something New” (numer katalogowy Parlophone CPCS 101) trafiła głównie do Szwecji. Dwa pierwsze tłoczenia ukazały się z czarno-żółtą etykietą PARLOPHONE, na większości nakładu pierwszego tłoczenia dodano błędnie zdanie „Sold in the U.K.”. Bez względu jednak na to oba pierwsze nakłady są tak samo wyceniane.

Płyta wyceniana na 500 funtów. „BEATLES VI” to europejskie eksportowe wydanie (sprzedawane poza Wielką Brytanią) i chodzi tu o pierwsze tłoczenie z czarno-żółtą etykietą (numery matryc: YEEX 112-A15 (strona 1) i YEEX 113-A15 (strona 2). Łatwo je odróżnić od czarno-srebrnej etykiety <em>one-box</em> (jedno logo EMI w dolnej ramce) tłoczenia drugiego.

Rok: 1966
Format: LP
Numer katalogowy: Parlophone CPCS 104

O błędzie, jaki wkradł się w przypadku pierwszego tłoczenia płyty „Revolver” piszę tutaj. I to właśnie egzemplarze z błędną wersją „Tomorrow Never Knows” (słynny Remix 11) są wyceniane od 12,50 do aż 500 funtów (blisko 2500 zł). Rzadko spotykane egzemplarze, w zasadzie dostępne wyłącznie w UK i to tylko na przypadkowych wyprzedażach.

Rok: 1966
Format: LP
Numer katalogowy: Parlophone PMC 7009

W lecie 1963 r. wytłoczono ok. 5000 sztuk nakładu, który dzisiaj określa się mianem trzeciego tłoczenia wersji mono. Płyty te otrzymały już nowe czarno-żółte etykiety, a tę konkretną można odróżnić od wszystkich następnych wydań „Please Please Me” zwracając uwagę na numer strony po prawej stronie etykiety, który jest niemal przyklejony od góry do numeru katalogowego PMC 1202. Szczególnie dobrze widać to na drugiej stronie płyty. Zostało to potraktowane przypuszczalnie jako błąd i skorygowane, bo w późniejszych nakładach „Please Please Me” pomiędzy numerem strony, a numerem katalogowym jest wyraźnie powiększona pusta przestrzeń.

Rok: 1963
Format: LP
Numer katalogowy: Parlophone PMC 1202