Winylowa Nostalgia 
Płyta Beatles For Sale ukazała się 4 grudnia 1964 roku i jej edycja mono doczekała się tylko 3 tłoczeń (według The Beatles Collection), choć Yoko Ono inaczej podchodzi do pierwszego nakładu zwłaszcza do tzw. partii crossover. Tak czy inaczej akurat w przypadku tego wydawnictwa odróżnienie wydania oryginalnego nie sprawia raczej żadnego problemu.
Okładka
Beatles For Sale została wydana w laminowanej rozkładanej okładce wyprodukowanej przez Garrod & Lofthouse Ltd. Aby wyjąć płytę trzeba ją otworzyć.
Na bardzo ciekawych stronach środkowych znajduje się lista utworów i dwa duże zdjęcia zespołu. Prawa strona zapowiada nieco spektakularną okładkę „Sgt. Peppera”.
Etykieta
Oryginalne wydanie mono Beatles For Sale można zidentyfikować już po samej etykiecie (podobnie w przypadku stereo):
- Etykieta czarno-żółta ze srebrnym tekstem i dużym słowem PARLOPHONE w centralnej części.
- Pod nazwą wytwórni musi znajdować się linijka tekstu „Sold in U.K. subject to resale price conditions, see price lists” (nie występuje już w drugim wydaniu z 1981 roku). Uwaga! Yoko Ono ma tu odmienne zdanie i akurat biorąc pod uwagę jej numerację należałoby się kierować raczej numerami matryc bo tekst ten znajduje się też na płytach wytłoczonych w 1965 r. nadal w ramach pierwszej serii, którą jednak wdowa po Johnie Lennonie dzieli na kilka oddzielnych tłoczeń.
- Po lewej stronie po obu stronach krążka nad numerem strony znajdują się dwie linijki z „Recording First Published 1964” nieobecne w wydaniu z 1981 r. (ta sama uwaga co w poprzednim punkcie).
Numery matryc (mono)
Jak zwykle dla dyskografii The Beatles podstawowym sposobem rozpoznawania wydań płyt (poza kilkoma wyjątkami) jest analiza numerów matryc wykorzystywanych do tłoczenia. Oto, jak to wygląda w przypadku tego konkretnego albumu:
Wydanie pierwsze (first pressing): XEX 503-3N (strona 1) i XEX 504-3N (strona 2)
Wydanie pierwsze, partia z 1965 „crossover”: XEX 503-3N (strona 1) i XEX 504-4N (strona 2). Czasem można spotkać też XEX 503-4N (strona 1) i XEX 504-3N (strona 2). Yoko Ono uważa to tłoczenie za drugie choć de facto było częścią jednego procesu produkcyjnego całego oryginalnego nakładu płyty.
Wydanie pierwsze, egzemplarze późniejsze -4/-4: XEX 503-4N (strona 1) i XEX 504-4N (strona 2). Yoko Ono uważa ten nakład jako trzecie tłoczenie, choć nadal podaje jako rok produkcji 1965 (choć ze znakiem zapytania).
Wydanie drugie z 1981 r.: XEX 503-4N lub -5N (strona 1) i XEX 504-3N lub -4N (strona 2). Tu trzeba zerknąć na etykietę, aby ostatecznie potwierdzić, że mamy do czynienia ze wznowieniem z lat 80-tych.
Uwaga na temat edycji stereo
W przypadku edycji stereo numery matryc nie mają większego znaczenia ponieważ od 1964 do 1973 r. w zasadzie używany był tylko jeden zestaw matryc YEX 142-1 (strona 1) i YEX 143-1 (strona 2) i skupiamy się tam na etykietach i determinując faktor to półokrągły tekst zastrzeżenia praw wydawniczych, który w pierwszym tłoczeniu zaczyna się od „The Parlophone Co. Ltd.”, a w drugim od „The Gramophone Co. Ltd.”
I jeszcze jedno…
Beatles For Sale nie jest ani wybitną, ani najlepszą płytą z pierwszej części kariery zespołu (niektórzy uważają ją wręcz za najsłabszą), ale znajduje się na niej piosenka, którą szalenie lubię: „I’ll follow the sun” i choćby dlatego mam ją w kolekcji w oryginalnej edycji.
