The Beatles (AMIGA 850 962)

Album o numerze katalogowym Amiga 850 962 (mono, styczeń 1983) to ostatnia i zarazem najdziwniejsza z płyt Beatlesów wydanych przez wschodnioniemiecką wytwórnię — i właśnie ta niezwykłość czyni ją szczególnie cenną dla kolekcjonerów. Przy okazji była też pierwszym wydawnictwem na świecie łączącym nagrania Beatlesów z dwóch różnych wytwórni — Parlophone/EMI i Polydor — i to na jednej płycie. Do kolejnego takiego wydawnictwa trzeba było czekać aż 22 lata: był nim Anthology 1 wydany dopiero w 1995 roku.

Obok kilku hitów z trzech pierwszych albumów Parlophone płyta zawiera wczesne hamburskie nagrania z 1961 roku, wydane wcześniej przez Polydor. Są to:

• „Sweet Georgia Brown” i „Why” — śpiewane przez Tony’ego Sheridana, któremu Beatlesi akompaniowali pod pseudonimem Beat Brothers
• „Ain’t She Sweet” — standard z 1927 roku, skomponowany przez Miltona Agera i Jacka Yellena, zaśpiewany przez Johna Lennona w jego pierwszym solowym wokalnym nagraniu studyjnym.
• „Cry for a Shadow” — pierwsza oryginalna kompozycja Beatlesów nagrana profesjonalnie, i jedyna w całej dyskografii z przypisanym autorstwem duetu Harrison-Lennon. Oryginalnie nosiła tytuł „Beatle Bop” i była instrumentalną parodią stylu The Shadows — grupy towarzyszącej Cliffowi Richardowi, którą Beatlesi podziwiali i której brzmienie w tamtym czasie naśladowali.

Na wszystkich czterech hamburskich nagraniach (zarówno z Sheridanem, jak i bez niego) grał na perkusji Pete Best — poprzednik Ringo Starra, który odszedł z zespołu w sierpniu 1962 roku, tuż przed nagraniami dla Parlophone. To również czyniło tę składankę unikalną.

Dwie serie tłoczeń i jak je odróżnić

Płyta została wydana w styczniu 1983 roku pod numerem katalogowym 850 962. Wytłoczona została w Berlinie w VEB Deutsche Schallplatten (jedyna w NRD tłocznia winyli). Numer produkcyjny okładki: Ag 511/01/82/A Verpackung nach TGL 10609.

Numery matryc to: 850962-1A L82 W NT (strona 1) i 8 50 962 – 2A L82 W NT (strona 2).

Płyta sprzedawała się wystarczająco dobrze, by dwa lata później ją wznowić. Część nakładu wznowienia z 1985 roku wytłoczono w ZSRR przez Melodię — te egzemplarze mają czerwone etykiety i odmienne matryce Melodii: М90-44569/4-1 i М90-44570/4-1. Pozostała część nakładu z 1985 roku wytłoczona w Berlinie ma niebieskie etykiety, ale zmienioną końcówkę kodu matrycy strony B na „B85 EC” (850962-2B B85 EC). Oznacza to, że przy dokładnym sprawdzeniu runoutów da się jednak odróżnić oryginał z 1983 od wznowienia berlińskiego z 1985 — wbrew temu, co się potocznie twierdzi.

Błąd na etykiecie

Na etykiecie strony A widnieje dokładnie ten sam błąd ortograficzny, który pojawił się na etykiecie pierwszego pressingu brytyjskiego albumu With The Beatles dwadzieścia lat wcześniej: utwór Smokey’a Robinsona „You Really Got a Hold on Me” zapisany jest jako „You Really Gotta Hold On Me„. Wydaje się, że wschodnioniemieccy drukarze po prostu skopiowali angielskie opisy bez korekty — i w ten sposób historyczna literówka przeżyła dwie dekady i przekroczyła żelazną kurtynę.