The Beatles (AMIGA 8 50 040)

Płyta The Beatles (Amiga 8 50 040, styczeń 1965) to prawdziwy kolekcjonerski biały kruk, pierwsza oficjalna płyta długogrająca Beatlesów wydana przez państwową wytwórnię NRD. Ukazała się w momencie krótkiej, politycznie sterowanej „odwilży” w kulturze młodzieżowej, po czym szybko znalazła się pod pręgierzem nowej doktryny.

Kontekst historyczny

Na początku lat 60. władze NRD zaczęły dostrzegać, że całkowity zakaz muzyki beatowej jest kontrproduktywny i alienował młodzież bez żadnego skutku. Efektem było ostrożne otwarcie: część rodzimych zespołów beatowych otrzymała pozwolenie na koncerty, a Amiga zaczęła licencjonować zachodnią muzykę. Wśród pierwszych tak potraktowanych wykonawców byli, zaskakująco, właśnie The Beatles. W 1964 roku ukazał się singiel „Ain’t She Sweet” / „Cry for a Shadow” (z sesji hamburskich z Tony Sheridanem), a w 1965 LP oraz kolejne single, w tym „It Won’t Be Long” / „Devil in Her Heart”.

Jednak przyjazne nastawienie nie trwało długo. Władze wykorzystały zamieszki podczas koncertu Rolling Stones w berlińskiej Waldbühne we wrześniu 1965 roku jako pretekst, by ogłosić muzykę beatową zagrożeniem społecznym. W Lipsku w październiku 1965 roku, gdzie zbanowano 54 z 58 zarejestrowanych grup, ponad 2000 nastolatków wyszło na ulice w proteście. Tak zwane „Beat Riots” zakończyły się brutalną interwencją policji i 267 aresztowaniami. W grudniu 1965 roku zmiany sformalizował XI Plenum Komitetu Centralnego SED, gdzie Erich Honecker, późniejszy następca Ulbrichta, prowadził atak, potępiając „sceptyczny, nihilistyczny i pornograficzny” wpływ kultury zachodniej na twórców i młodzież. Słynne słowa Ulbrichta, który zapytał: „Czy naprawdę musimy naśladować każde świństwo z Zachodu?” stały się symbolem tej epoki. Płyta Beatlesów z Amigi pozostała zatem wyjątkiem ponieważ kolejne oficjalne wydawnictwa zespołu w NRD pojawiły się dopiero wiele lat później.

Zawartość płyty

Album zawiera wybór piosenek z pierwszych trzech albumów Parlophone oraz singiel „She Loves You”:

Strona A: She Loves You / Misery / A Taste of Honey / You Really Got a Hold on Me / A Hard Day’s Night / P.S. I Love You

Strona B: I Want to Hold Your Hand / Please Please Me / Ask Me Why / Do You Want to Know a Secret / Little Child / Please Mister Postman

Okładka

Okładkę zaprojektowaną na wzór With The Beatles (czarno-białe, nieco teatralne zdjęcie czterech muzyków) wyprodukowała firma VEB VMW „Ernst Thälmann”, Werk Gotha-Druck. Istnieją dwie wersje tylnej strony okładki — różnią się wyłącznie adresem tłoczni na zielonym tle: VEB Deutsche Schallplatten Berlin W8 lub VEB Deutsche Schallplatten 108 Berlin. Na okładce podobnie jak na oryginale With The Beatles utwór Smokey Robinsona zapisano z błędem: „You Really Gotta Hold On Me” zamiast „You Really Got a Hold on Me”.

Etykiety i identyfikacja

Pierwsze tłoczenie ma etykietę pomarańczowo-białą Amiga z logo w pomarańczowym okręgu i numerem katalogowym 8 50 040. Jego wyróżnikiem jest błąd drukarski na stronie A: utwór 5 (faktycznie „A Hard Day’s Night”) opisany jest jako „It Won’t Be Long”. Tytuł został wyraźnie pomylony z singlowym repertuarem wydawanym równolegle przez Amigę. Błąd ten podnosi wartość kolekcjonerską i jest pierwszą rzeczą, której szukają specjaliści. Późniejsze tłoczenia z 1965 roku mają tę samą pomarańczowo-białą etykietę, ale już z poprawnym tytułem.

Numery matryc to: 8 50 040 A 0503221* M 4 W-x (strona 1) i 8 50 040 B 0503222 L 4 W-x (strona 2).