Prawdopodobnie jedna z najbardziej ikonicznych pieśni w historii, śpiewana przy ogniskach i na wiecach. Bob Dylan twierdził, że napisanie jej zajęło mu dziesięć minut w małej kawiarni. Utwór porusza różne hipotetyczne kwestie związane z elementami pokoju, wojny i wolności. W szczególności dotyczy ruchu na rzecz praw obywatelskich.
Utwór jest w rzeczywistości oparty na starej pieśni religijnej „No More Auction Block”, śpiewanej przez afrykańskich niewolników, którzy uciekli po zniesieniu niewolnictwa przez Wielką Brytanię. Później utwór został również przyjęty jako hymn ruchu antywojennego, choć sam Dylan czasem dystansował się od etykietki „piosenki protestu”.
„Niewiele mogę powiedzieć o tej piosence, poza tym, że odpowiedź jest jak wiatr… Nie ma jej w żadnej książce, filmie, programie telewizyjnym ani grupie dyskusyjnej. Człowieku, ona unosi się na wietrze – i szybuje na wietrze.”
— Bob Dylan