Tuż pod numerem katalogowym, w czarnej prostokątnej ramce, widnieje wyraźnie odciśnięte podwójne logo SACEM SDRM. To francuski odpowiednik włoskiej S.I.A.E., ale w formie dwóch powiązanych organizacji: SACEM (Société des Auteurs, Compositeurs et Éditeurs de Musique), która zarządza prawami wykonawczymi oraz SDRM (Société pour l'Administration du Droit de Reproduction Mécanique), która zarządza prawami reprodukcji mechanicznej.

SACEM jest najstarszą organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi na świecie, powstałą po słynnym epizodzie z 1847 roku, kiedy kompozytor Ernest Bourget odmówił zapłaty za posiłek w paryskiej restauracji Ambassadeurs argumentując, że skoro restauracja gra jego muzykę bez płacenia mu tantiem, on nie zapłaci rachunku. Francuskie prawo wymaga, żeby każdy wytłoczony we Francji nośnik dźwiękowy nosił widoczne oznaczenie SACEM/SDRM, najczęściej w formie ramki z dwoma skrótami. Sama obecność logo SACEM/SDRM na płycie NIE oznacza jednak automatycznie, że sam nośnik pochodzi z Francji ani że został tam wytłoczony. Francja ma świetne tłocznie (np. słynne MPO), ale mnóstwo francuskich płyt było i jest tłoczonych za granicą (np. w Czechach w GZ Media).

Tekst na obwodzie etykiety jest po francusku: „TOUS DROITS DU PRODUCTEUR PHONOGRAPHIQUE ET DU PROPRIETAIRE DE L'OEUVRE ENREGISTREE RESERVES. SAUF AUTORISATION, LA DUPLICATION, LA LOCATION, LE PRET, L'UTILISATION DE CE DISQUE POUR EXECUTION PUBLIQUE ET RADIODIFFUSION SONT INTERDITS". Mamy więc wszelkie podstawy aby uważać, że to edycja francuska.