W średniowiecznej Anglii Scarborough Fair stała się popularną piosenką ludową, którą śpiewali bardowie na placach miasteczek i na targowiskach. Autor pieśni jest nieznany i istnieje wiele różnych jej wersji. Paul Simon dowiedział się o tniej podczas trasy koncertowej po Anglii, gdzie usłyszał wersję popularnego folkowego piosenkarza Martina Carthy’ego. Kiedy Carthy usłyszał wykonanie Simona i Garfunkela, oskarżył Simona o kradzież jego aranżacji, ale spór został zażegnany polubownie.
– Wersja, którą grałem, była zdecydowanie tą, którą zapamiętałem z wersji Martina, ale on mnie jej nie nauczył. Naprawdę, to była po prostu naiwność z mojej strony, że nie uznaliśmy jej za jego aranżację tradycyjnego utworu. Nie wiedziałem, że tak trzeba. Później skontaktował się ze mną wydawca Martina i zawarliśmy dość pokaźną ugodę pieniężną, którą miał się podzielić z Martinem. Ale nie wiedziałem, że Martin nie dostał nic – powiedział później o tej sprawie Paul Simon.
Scarborough Fair i Canticle to dwie pieśni śpiewane jednocześnie, tworzące ten utwór. Pierwsza i ostatnia zwrotka to Scarborough Fair, ale wersy z Canticle następują naprzemiennie po pierwszym wersie pozostałych zwrotek, więc „On the side of a hill in a deep forest green” i „Tracing of sparrow on snow-crested ground” pochodzą z Canticle.
Utwór ten został wydany jako singel dopiero w 1968 roku, kiedy to został wykorzystany w filmie Dustina Hoffmana „Absolwent”. Znajduje się on na ścieżce dźwiękowej filmu.